رعایت اصول مقررات ملی ساختمان بهویژه در زمینه ایمنی و تسهیلات خروج در مواقع اضطراری از اهمیت بالایی برخوردار است. مقررات ملی ساختمان به نحوی طراحی شدهاند که شرایط لازم را برای افزایش ایمنی ساکنان و کاربران فراهم کنند. در ادامه به تفسیر برخی از بندهای مهم در این حوزه میپردازیم.
9-3-10-1-3
در داخل هر اتاق یا سوئیت یا هر واحد زندگی، حداکثر فاصله تا یک راهروي دسترس خروج نباید از 23 متر بیشتر باشد، مگر آنکه تمام بنا توسط شبکه بارنده خودکار تائید شده محافظت گردد، که در آن صورت، این فاصله می تواند حداکثر به 38 متر افزایش یابد.
10-3-10-1-3
تمام بناهاي داراي بیش از 25 اتاق باید مجهز به تسهیلات روشنایی اضطراري باشند، مگر آنکه هر اتاق مستقیماً به بیرون بنا در تراز همکف راه داشته باشد.
11-3-10-1-3
همه راه هاي خروج باید داراي روشنایی کافی و علایم مناسب مطابق بندهاي 8-1-3 و 9-1-3 باشند.
12-3-10-1-3
در بناهاي مسافرپذیر کوچک، هر اتاق یا فضاي خواب باید به یک راه فرار ایمن منتهی به بیرون بنا، دسترسی داشته باشد. این راه، الزامی به تبعیت از ضوابط راه هاي خروج ندارد، اما باید به گونه اي طرح شود که از کنار بازهاي قائم محافظت نشده عبور نکند. دسترسی اتاق هاي بالاتر یا پائین تر از تراز تخلیه خروج فقط باید از طریق پلکان داخلی دوربندي شده، پلکان بیرونی، یا خروج افقی تأمین گردد.
13-3-10-1-3
هر اتاق خواب یا فضاي زندگی در بناهاي مسافرپذیر کوچک باید علاوه بر آنچه که در بند 12-3-10-1-3 شرح داده شد، یک راه فرار دیگر مطابق مفاد مندرج در بند 3-4-10-1-3 نیز داشته باشد، مگر آنکه آن اتاق یا فضا از طریق یک در، مستقیماً به بیرون بنا در سطح زمین یا به پاگرد یک پلکان بیرونی مربوط شود، که در آن صورت راه ثانویه فرارضرورتی نخواهد داشت.
14-3-10-1-3
در بناهاي مسافرپذیر کوچک، طبقات با مساحت بیشتر از 185 مترمربع و اتاق هاي با فاصله بیشتر از 23 متر تا راه ایمن فرار، باید دو راه فرار داشته باشند. این دو راه دور از یکدیگر بوده و به گونه اي طرح شوند که هر دو به طور معمول قابل استفاده باشند. در مواردي که تمام بنا توسط شبکه بارنده خودکار تائید شده محافظت شود، استثنائاً راه دوم ضرورتی نخواهد داشت.
15-3-10-1-3
پلکان هاي داخلی واقع در بناهاي مسافرپذیر کوچک باید با ساختار حداقل 20 دقیقه مقاوم حریق دوربندي شده و بازشوهاي آنها توسط درهاي مقاوم حریق خودبسته شو محافظت گردد.
16-3-10-1-3
در بناهاي مسافرپذیر کوچک، عرض هیچ یک از بخش هاي راه فرار نباید از 700 میلیمتر کمتر باشد. استثنائاً عرض درهاي توالت ها و حمام ها را می توان حداقل 600 میلیمتر اختیار نمود.
17-3-10-1-3
در بناهاي مسافرپذیر کوچک، استفاده از پله هاي قوسی شکل با رعایت مفاد بند 6-4-4-1-3 مجاز خواهد بود.
18-3-10-1-3
در بناهاي مسافرپذیر کوچک، استثنائاً در مورد اتاق هاي مستقل می توان با رعایت مفاد بند 7-2-4-1-3 از ذرب های با قفل کلیدخور استفاده کرد.
نتیجهگیری
رعایت مقررات ملی ساختمان در زمینه ایمنی و دسترسی به مسیرهای خروج اضطراری، نقش مهمی در تأمین امنیت جانی و آسایش ساکنان و کاربران ساختمانها ایفا میکند. این استانداردها که به نحوی طراحی شدهاند تا در شرایط بحرانی مانند آتشسوزی یا قطع برق، امکان تخلیه سریع و ایمن را فراهم کنند، باید بهطور دقیق توسط مجریان پروژههای ساختمانی رعایت شوند. از جمله مهمترین موارد میتوان به تامین فاصله مناسب تا راهروهای خروج، تجهیز به روشنایی اضطراری، و استفاده از راههای فرار ایمن در ساختمانهای مسافرپذیر اشاره کرد. با رعایت دقیق این مقررات، میتوان از وقوع حوادث ناگوار و ایجاد شرایط خطرناک برای ساکنان جلوگیری کرد و سطح ایمنی ساختمانها را به طرز چشمگیری افزایش داد.